\u015amier\u0107 by\u0142a coraz bli\u017cej. Niemal na wyci\u0105gni\u0119cie skrzyd\u0142a. Poch\u0142on\u0119\u0142a ju\u017c jej partnera i czworo z pi\u0119ciorga potomstwa, kt\u00f3re nie zd\u0105\u017cy\u0142o nawet otworzy\u0107 oczu. Gdyby my\u015bla\u0142a rozs\u0105dnie, odlecia\u0142aby. Jej szanse na przetrwanie samotnego starcia z besti\u0105 uzbrojon\u0105 w dwa rz\u0119dy z\u0119b\u00f3w i pancerne \u0142uski by\u0142y bliskie zeru. Jednak samica \u017cmijuna nie umia\u0142a liczy\u0107, a instynkt przetrwania musia\u0142 si\u0119 ugi\u0105\u0107 przed innym. Znacznie silniejszym.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142a matk\u0105. A w jej gnie\u017adzie zosta\u0142o ostatnie jajo.<\/p>\n\n\n\n
Bestia podchodzi\u0142a niespiesznie, pewna swojej przewagi w nadchodz\u0105cym starciu. Okruchy obsydianu, niemal niewidoczne w mroku, zachrz\u0119\u015bci\u0142y pod ci\u0119\u017ckimi \u0142apami. \u017bmijunka nastroszy\u0142a pi\u00f3ra, a z jej d\u0142utowatego dzioba wydoby\u0142 si\u0119 ostrzegawczy syk. Smagn\u0119\u0142a pod\u0142o\u017ce w\u0119\u017cowym ogonem, posy\u0142aj\u0105c ku bestii gar\u015b\u0107 py\u0142u i od\u0142amk\u00f3w wulkanicznego szk\u0142a. Stw\u00f3r prychn\u0105\u0142 i potrz\u0105sn\u0105\u0142 \u0142bem, a samica \u017cmijuna rzuci\u0142a si\u0119 w jego stron\u0119, mierz\u0105c dziobem w jedyne cz\u0119\u015bci jego cia\u0142a, kt\u00f3rych nie os\u0142ania\u0142 pancerz. Zdo\u0142a\u0142a dosi\u0119gn\u0105\u0107 oka, lecz jej cios by\u0142 zbyt s\u0142aby lub zbyt wolny, by przebi\u0107 si\u0119 do m\u00f3zgu. Doznana rana jedynie rozjuszy\u0142a besti\u0119. Powietrze przeci\u0105\u0142 w\u015bciek\u0142y ryk, wielki \u0142eb wystrzeli\u0142 w stron\u0119 \u017cmijunki, tak \u017ce ledwie unikn\u0119\u0142a zmia\u017cd\u017cenia mi\u0119dzy podw\u00f3jnymi rz\u0119dami z\u0119b\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Gdyby zaatakowa\u0142o j\u0105 inne zwierz\u0119, mog\u0142aby spr\u00f3bowa\u0107 jeszcze jednej broni: wedrze\u0107 si\u0119 w umys\u0142 napastnika i si\u0142\u0105 woli zmusi\u0107 go do poniechania ataku. Jednak na potworach z obsydianowych wzg\u00f3rz telepatia \u017cmijun\u00f3w nie robi\u0142a wra\u017cenia. Pokona\u0107 je mog\u0142a tylko brutalna si\u0142a lub magia, do kt\u00f3rej skrzydlate gady nie mia\u0142y dost\u0119pu. Teraz pozosta\u0142a jej nier\u00f3wna walka z przeciwnikiem, kt\u00f3ry kilkunastokrotnie przewy\u017csza\u0142 j\u0105 si\u0142\u0105 i nie ust\u0119powa\u0142 zwinno\u015bci\u0105, oraz liczenie na \u0142ut szcz\u0119\u015bcia, \u017ce cho\u0107 w jednym ataku oka\u017ce si\u0119 od niego szybsza.<\/p>\n\n\n\n
Na razie jej wysi\u0142ki spe\u0142za\u0142y na niczym. Bestia k\u0142apa\u0142a z\u0119bami na wszystkie strony i nie pozwala\u0142a, by \u017cmijuni dzi\u00f3b dosi\u0119gn\u0105\u0142 drugiego oka. \u017bmijunka zdo\u0142a\u0142a jedynie odci\u0105gn\u0105\u0107 napastnika od gniazda, cho\u0107 nie mog\u0142a mie\u0107 z\u0142udze\u0144, \u017ce jej piskl\u0119 pozostanie bezpieczne. By je ocali\u0107, musia\u0142a zabi\u0107. Tyle \u017ce potw\u00f3r nie ustawa\u0142 w atakach, a ona traci\u0142a si\u0142y. Kolejne k\u0142apni\u0119cie pozbawi\u0142o j\u0105 cz\u0119\u015bci ogona. Wrzasn\u0119\u0142a dziko, a\u017c zawibrowa\u0142y okruchy obsydianu, i raz jeszcze spr\u00f3bowa\u0142a wyk\u0142u\u0107 bestii oko, lecz ta unikn\u0119\u0142a ciosu. Ci\u0119\u017cka \u0142apa przygniot\u0142a \u017cmijunk\u0119 do ziemi, jedyne \u015blepie \u0142ypn\u0119\u0142o, jakby chcia\u0142o nasyci\u0107 si\u0119 widokiem ofiary, kt\u00f3ra nie mia\u0142a ju\u017c szans si\u0119 obroni\u0107. Jednak spr\u00f3bowa\u0142a. Si\u0119gn\u0119\u0142a po ostatni or\u0119\u017c, jaki jej pozosta\u0142. W rozpaczy przeczesa\u0142a swym umys\u0142em okolic\u0119 w poszukiwaniu istoty, kt\u00f3ra mog\u0142aby stawi\u0107 czo\u0142a bestii i ocali\u0107 jej ostatnie piskl\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Nim dwa rz\u0119dy z\u0119b\u00f3w zacisn\u0119\u0142y si\u0119 na jej szyi, znalaz\u0142a tak\u0105 istot\u0119.<\/p>\n\n\n\n
***<\/p>\n\n\n\n
Zakrzywione ostrze spad\u0142o na szyj\u0119 bestii z szybko\u015bci\u0105 ledwie uchwytn\u0105 dla ludzkiego oka. Ka\u017cdemu innemu zwierz\u0119ciu od razu ur\u017cn\u0119\u0142oby \u0142eb, ale \u0142uskowce z Pustkowi by\u0142y kurewsko odporne. Potw\u00f3r zwin\u0105\u0142 si\u0119 w miejscu, pu\u015bci\u0142 zdobycz i rzuci\u0142 si\u0119 w stron\u0119 napastnika, jakby nie zauwa\u017cy\u0142 rany ziej\u0105cej z karku. Avero zszed\u0142 mu z drogi, lew\u0105 r\u0119k\u0105 wydoby\u0142 zza pasa rzemie\u0144 z asymetrycznymi paciorkami i cisn\u0105\u0142 nim w rozwarty pysk. Bestia zacharcza\u0142a, potrz\u0105sn\u0119\u0142a \u0142bem i zacz\u0119\u0142a plu\u0107, ale amulety ju\u017c zrobi\u0142y swoje. Wojownik dostrzeg\u0142 smugi dymu wydobywaj\u0105ce si\u0119 spomi\u0119dzy sztyletowatych z\u0119b\u00f3w, a po chwili w jego nozdrza uderzy\u0142 sw\u0105d palonego mi\u0119sa. Doskoczy\u0142 do bestii i poprawi\u0142 ci\u0119cie, a\u017c \u0142eb potwora zwis\u0142 na pasku opancerzonej sk\u00f3ry. Jeszcze przez kilka uderze\u0144 serca widzia\u0142 k\u0142api\u0105ce z\u0119by i pazury ryj\u0105ce w okruchach obsydianu. Si\u0142a witalna tego stworzenia by\u0142a imponuj\u0105ca.<\/p>\n\n\n\n
Gdy cia\u0142o \u0142uskowca zastyg\u0142o, Avero schowa\u0142 bro\u0144, podni\u00f3s\u0142 z ziemi rzemie\u0144 z amuletami i rozejrza\u0142 si\u0119 za istot\u0105, kt\u00f3ra go tu \u015bci\u0105gn\u0119\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Truch\u0142o wielko\u015bci kota le\u017ca\u0142o nieopodal. Waleczna gadzina przedstawia\u0142a \u017ca\u0142osny widok. Zwierz\u0119 \u2013 a raczej to, co z niego zosta\u0142o \u2013 le\u017ca\u0142o w ka\u0142u\u017cy posoki, kt\u00f3ra wymieszana z ciemnym py\u0142em Pustkowi wydawa\u0142a si\u0119 niemal czarna. Zlepione ni\u0105 metaliczne pi\u00f3ra przywodzi\u0142y na my\u015bl bardziej zar\u017cni\u0119t\u0105 g\u0119\u015b ni\u017c stworzenie, kt\u00f3re jednym uderzeniem dzioba jest w stanie roz\u0142upa\u0107 cz\u0142owiekowi czaszk\u0119. \u0141eb oddzielony od reszty cia\u0142a wpatrywa\u0142 si\u0119 martwym okiem w pustk\u0119. Jednak b\u0142oniaste skrzyd\u0142a, cho\u0107 podrapane i brudne, sprawia\u0142y wra\u017cenie ca\u0142kowicie zdrowych. Avero kucn\u0105\u0142, dotkn\u0105\u0142 jednego z nich i zajrza\u0142 w oko przypominaj\u0105ce kr\u0105\u017cek zastyg\u0142ej rt\u0119ci. Zaokr\u0105glony kszta\u0142t czaszki i pasma wyd\u0142u\u017conych pi\u00f3r po obu jej stronach wskazywa\u0142y, \u017ce mia\u0142 do czynienia z samic\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Dlaczego nie odlecia\u0142a\u015b? \u2013 mrukn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Wci\u0105\u017c bola\u0142 go \u0142eb po telepatycznym ataku tego pomiotu Pustkowi. Niewinne mrowienie pod czaszk\u0105, a potem b\u00f3l, jakby kto\u015b wdar\u0142 si\u0119 do jego umys\u0142u za pomoc\u0105 topora. Takiej determinacji nie spos\u00f3b by\u0142o zignorowa\u0107. Teraz jednak jasne by\u0142o, \u017ce \u017cmijunka nie wzywa\u0142a pomocy dla siebie.<\/p>\n\n\n\n
Wsta\u0142, otrzepa\u0142 r\u0119ce z py\u0142u i rozejrza\u0142 si\u0119. Stoj\u0105cy nieopodal Demon parskn\u0105\u0142 niecierpliwie i stukn\u0105\u0142 kopytem o okruchy wulkanicznego szk\u0142a, daj\u0105c do zrozumienia, \u017ce nie podoba mu si\u0119 to miejsce. Avero podziela\u0142 opini\u0119 wierzchowca. Sam najch\u0119tniej zabra\u0142by si\u0119 st\u0105d jak najszybciej. Jednak chcia\u0142 sprawdzi\u0107, dlaczego \u017cmijunka, zamiast odlecie\u0107 w choler\u0119, zaryzykowa\u0142a samob\u00f3jczy atak na \u0142uskowca, a resztk\u0119 si\u0142 wykorzysta\u0142a na wezwanie przypadkowego przejezdnego, kt\u00f3ry na szcz\u0119\u015bcie \u2013 jej i swoje w\u0142asne \u2013 okaza\u0142 si\u0119 Amainem.<\/p>\n\n\n\n
Wkr\u00f3tce znalaz\u0142 sponiewierane gniazdo z resztkami ostatniej kolacji \u0142uskowca: zaledwie kilkoma od\u0142amkami skorup i gar\u015bci\u0105 metalicznych pi\u00f3r. Tylko jedno jajo pozosta\u0142o nienaruszone, zagrzebane do po\u0142owy w pyle i od\u0142amkach obsydianu. Wojownik podni\u00f3s\u0142 je ostro\u017cnie. Co\u015b poruszy\u0142o si\u0119 w \u015brodku, na skorupce pojawi\u0142a si\u0119 zygzakowata rysa, kt\u00f3r\u0105 wkr\u00f3tce powi\u0119kszy\u0142 przebijaj\u0105cy si\u0119 od wewn\u0105trz d\u0142utowaty dzi\u00f3b. Za nim wy\u0142oni\u0142 si\u0119 \u0142eb z pozlepianymi pi\u00f3rami, w\u0119\u017cowa szyja i para nierozwini\u0119tych skrzyde\u0142. Mokre od \u015bluzu piskl\u0119 wygramoli\u0142o si\u0119 ze skorupy wprost na d\u0142onie Avero, zaskrzecza\u0142o i otworzy\u0142o oczy. Wojownik poczu\u0142 znajome mrowienie.<\/p>\n\n\n\n
Cholera.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Nawet nie pr\u00f3buj \u2013 warkn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Mrowienie usta\u0142o, po czym pojawi\u0142o si\u0119 znowu. Delikatne. Uparte.<\/p>\n\n\n\n
Ty. M\u00f3j.<\/em><\/p>\n\n\n\n Avero zakl\u0105\u0142 pod nosem. Naprawd\u0119 nie mia\u0142 ochoty bawi\u0107 si\u0119 w nia\u0144k\u0119. Wystarczy\u0142o, \u017ce musia\u0142 wykarmi\u0107 siebie i konia. Jaki po\u017cytek by\u0142by z \u017car\u0142ocznego pomiotu Pustkowi?<\/p>\n\n\n\n K\u0105tem oka zerkn\u0105\u0142 na truch\u0142o jego matki. Martwy \u0142uskowiec, kt\u00f3ry j\u0105 zaatakowa\u0142, le\u017ca\u0142 o kilka \u0142okci dalej. Mog\u0142a odlecie\u0107, pomy\u015bla\u0142 wojownik. G\u0142upia gadzina.<\/p>\n\n\n\n Pisklak poruszy\u0142 si\u0119 w jego d\u0142oniach. Gdzie\u015b na granicy umys\u0142u pojawi\u0142y si\u0119 echa emocji. Niepewno\u015b\u0107. Strach. Nadzieja.<\/p>\n\n\n\n M\u00f3j?<\/em><\/p>\n\n\n\n Niech to jasny szlag\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2013 Dobrze, niech ci b\u0119dzie \u2013 westchn\u0105\u0142 i podda\u0142 si\u0119 telepatycznej wi\u0119zi. Mrowienie przybra\u0142o na sile, a wkr\u00f3tce jego g\u0142ow\u0119 wype\u0142ni\u0142a i\u015bcie zwierz\u0119ca rado\u015b\u0107. Kasaar m\u00f3wi\u0142 mu kiedy\u015b, \u017ce dzi\u0119ki swoim zdolno\u015bciom \u017cmijuny zaczynaj\u0105 si\u0119 uczy\u0107 jeszcze zanim si\u0119 wykluj\u0105. Ch\u0142on\u0105 emocje i obrazy przekazywane im przez rodzic\u00f3w. Ale pod jednym wzgl\u0119dem s\u0105 jak g\u0119si: ich piskl\u0119ta pod\u0105\u017caj\u0105 za pierwsz\u0105 istot\u0105, kt\u00f3r\u0105 zobacz\u0105 po wyj\u015bciu ze skorupy. Ciekawe, czy przywi\u0105za\u0142yby si\u0119 do \u0142uskowca.<\/p>\n\n\n\n Ten na szcz\u0119\u015bcie trafi\u0142 na durnego Amaina.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nic nie m\u00f3w \u2013 fukn\u0105\u0142 na Demona, kt\u00f3ry z wyra\u017an\u0105 dezaprobat\u0105 przygl\u0105da\u0142 si\u0119, jak jego pan delikatnie owija piskl\u0119 r\u0105bkiem p\u0142aszcza. Wierzchowiec zapewne mia\u0142 racj\u0119. Jak tak dalej p\u00f3jdzie, zamiast zarabia\u0107 mieczem, przyjdzie mu otworzy\u0107 przytu\u0142ek dla sierot. Chyba \u017ce \u2013 jak twierdzi\u0142 Kasaar \u2013 g\u0142upie sentymenty w ko\u0144cu go zabij\u0105.<\/p>\n\n\n\n Dosiad\u0142 konia i \u015bci\u0105gn\u0105\u0142 wodze. Piskl\u0119 zakwili\u0142o \u015bpiewnie, a umys\u0142 wojownika wype\u0142ni\u0142a mieszanina ekscytacji, l\u0119ku i\u2026 zaufania? Potrz\u0105sn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105. B\u0119dzie musia\u0142 nauczy\u0107 si\u0119 nad tym panowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n Cmokn\u0105\u0142, na co Demon odpowiedzia\u0142 ra\u017anym parskni\u0119ciem. Od\u0142amki wulkanicznego szk\u0142a zachrz\u0119\u015bci\u0142y pod kopytami. Nad ziemi\u0105 Pustkowi wstawa\u0142 \u015bwit i \u0142uskowce pochowa\u0142y si\u0119 do kryj\u00f3wek, ale lepiej by\u0142o nie pozostawa\u0107 zbyt d\u0142ugo na ich terenie. Avero m\u00f3g\u0142 by\u0107 durniem, ale nie sko\u0144czonym.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Zabieramy si\u0119 st\u0105d \u2013 powiedzia\u0142 i ponagli\u0142 konia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Kr\u00f3tka opowie\u015b\u0107 przedstawiaj\u0105ca kilku bohater\u00f3w powie\u015bci „Cho\u0107by na koniec \u015bwiata”. Tych „nieludzkich” \ud83d\ude42<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":242,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[16,17],"class_list":["post-51","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-opowiesci","tag-opowiadanie","tag-zmijun"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/avaroth.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/51","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/avaroth.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/avaroth.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/avaroth.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/avaroth.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=51"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/avaroth.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/51\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":128,"href":"https:\/\/avaroth.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/51\/revisions\/128"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/avaroth.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/242"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/avaroth.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=51"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/avaroth.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=51"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/avaroth.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=51"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}